Μια φορα ηταν κατι ψηλα κτιρια,
ηταν αληθινα πολυ ψηλα κτιρια
κ μπορουσανε ν περπατανε.
Και ηταν και κατι βρυκολακες.
Και ενας βρυκολακας δαγκωσε το πιο ψηλο κτιριο.
Και οι κυνοδοντες του εσπασαν
και μετα του επεσαν ολα του τα δοντια
και μετα αρχισε να κλαιει.
Και τοτε ολοι οι αλλοι βρυκολακες τον ρωτησαν
''Γιατι κλαις; Αυτα δεν ηταν τα παιδικα σου δοντια;''
Και αυτος ειπε
''Οχι αυτα ηταν τ ωριμα δοντια μου''
και συνεχισε ν κλαιει.
Και οι αλλοι βρυκολακες καταλαβαν οτι δεν μπορουσε να ειναι πια βρυκολακας.
Και ετσι τον παρατησαν..
Τελος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου